Online lesgeven

Online lesgeven is een vak apart.
Niert alleen moet je beter vasthouden aan de lijn van het verhaal, je taal moet soms ook veel beeldender zijn, zodat de stof voor de student gaat leven.
Gewoon met een bord voor de klas, of een overheadprojector, maakt het een stuk gemakkelijker.
En de band met de studenten is een stuk makkelijker als je ze kunt zien. Een afdwalende blik, een grapje, en de student is er weer bij.
Eigenlijk ben je een soort conferencier, maar dan zonder proefoptredens voor een zaal met kritisch en levend publiek.

Lesgeven aan grote zalen is voor mij geen probleem, maar hoe zou het zijn voor een groot aantal computerschermen met daarachter een student die alle kans heeft even een haakwerkje te pakken, weg te lopen voor een kop koffie of, nog erger, in slaap te vallen na een aantal zeer uitgebreide geeuwen waar ik niet op kan reageren?

Het systeem waar ik voor zat voorzag in een chatmodule en wat nog beter was, visueel contact met sprekende studenten.

Dus al met al viel het reuze mee. Gelukkig werd de lock-down een tijdje later opgeheven en zagen een paar studenten me lopen en vertelden dat het ze reuze goed was bevallen. Erg fijn, want je voelt je toch superkritisch op jezelf omdat je je studenten onvoldoende kunt observeren.

Voor herhaling vatbaar, wat mij betreft.